الى الاخير . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ج : مستحب است وكيل بصيرت كامل داشته و به لغتى كه صحبت مىكند اطلاع و آشنائى داشته باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از بصيرت كامل اين است كه در آنچه وكيل شده بينا و روشن بوده تا تبواند مراد موكل را تحقق بخشد و منظور از آشنائى به لغت آن است كه به لغتى كه سخن گفته و با آن لسان مورد وكالت را عملى مىسازد وارد بوده تا بتواند غرض موكل از توكيل وى را تحصيل نمايد . برخى از فقهاء فرموده‌اند : كمال بصيرت و نيز عرفان به لغت واجب و لازم است . شارح ( ره ) مىفرماين : از نظر ما نيز اين رأى متين بوده ولى صرفا عرفان به لغت را بملاحظه معناى شرط مىتوان واجب دانست نه اولى كه كمال بصيرت باشد . قوله : فيما و كل فيه : كلمه [ و كل ] به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى به وكيل راجع بوده و ضمير در [ فيه ] بماء موصوله عائد است . قوله : ليكون مليّا : ضمير مستتر در [ يكون ] اسمش و [ مليّا ] خبر آنست و اين كلمه يعنى [ مليّا ] به معناى [ قادرا ] مىباشد . قوله : باللغة التى يحاور بها : ضمير مستتر در [ يحاور ] به وكيل و ضمير مجرورى در [ بها ] به [ لغة ] راجعست و كلمه [ يحاور ] به